Voor veel, maar lang niet alle makelaars!

Vandaag een open brief/blog aan alle makelaars die X, Y of Z heten en zich als zodanig herkennen!

Beste collega makelaars X, Y en Z,

Al tijden zit ik me af te vragen of ik met jullie dit gesprek zou moeten aangaan. Een gesprek over iets dat mij, maar ook jullie aangaat en ook bezighoudt. Niet één collega die het er nooit over heeft! En omdat ik een weblog heb en deze maand via ons vakblad Vastgoed aandacht wordt besteed aan mijn blog, heb ik bedacht dat het wellicht een goed idee is om op deze manier een open brief naar jullie allemaal tegelijk te sturen.

Ik wil het met jullie namelijk hebben over: de courtage, volgens de Dikke van Dale “cour·ta·ge [koertaazje] de; v -s makelaarsloon, provisie”

En volgens Wikipedia Courtage is de afsluitprovisie die een makelaar ontvangt bij de aan- of verkoop van een huis. Deze provisie bedraagt meestal tussen de 1,2 en 2,5% (excl. btw) van de koopsom van de woning. De provisie bij aan- en verkoop van aandelen wordt soms courtage genoemd. Het wordt steeds meer gebruikelijk om met de makelaar over de courtage te onderhandelen.”

Zoals op Wikipedia staat te lezen is de courtage iets waar onze opdrachtgevers op kunnen onderhandelen. Iets dat ze natuurlijk doen! Zou ik ook doen, als ik weet dat ik heeeeel makkelijk geld kan besparen door te zeggen dat ik niet de volle mep wil betalen en al van alle kanten heb gehoord dat jullie direct gaan zakken met de courtage als ik ga piepen. (Hoe professioneel ben je trouwens als onderhandelaar als je zo snel zakt met je courtage – en jij moet met onderhandelen geld verdienen voor je klant?!?)

Maar goed, eerlijk gezegd maak ik me toch wel erg veel zorgen over sommigen van ons. Zoals iedereen weet zijn er al veel collega makelaars in loondienst ontslagen en zijn er ook velen die hun kantoren hebben moeten sluiten. Ook verwacht onze beroepsvereniging NVM dat komend jaar nog eens ca. 30% van de kantoren zal moeten sluiten. En ieder kantoor dat moet sluiten of iedere makelaar die op straat komt te staan is eigenlijk een verlies voor het vak en een persoonlijk drama.

Daarom eigenlijk deze blog; ik wil jullie graag allemaal als collega houden, maar ik ben bang dat jullie, makelaar X, Y en Z het wellicht niet gaan redden komend jaar. Laatst hoorde ik namelijk dat jullie courtage zo ontzettend laag is en dat jullie direct met 25% omlaag gingen toen een potentiële opdrachtgever ging “piepen” , dat ik denk dat het dus echt niet goed gaat bij jullie. Als ik zie wat de vaste kosten van mijn bedrijf zijn, dan denk ik dat die niet veel afwijken van jullie kantoren; personeel, huisvesting, auto’s , telefoon, drukwerk, lidmaatschap NVM (of je dat nu wel of niet met tegenzin betaalt), advertenties, nieuwe borden, internet, automatisering, opleidingskosten etc etc We hebben toch allemaal een beetje dezelfde kosten opbouw. En ik denk dat jullie officemanager toch ook ongeveer evenveel verdient als die van mij.

Begrijpen doe ik het dus niet helemaal. We doen met z’n allen veel minder zaken dan in 2007 (hier in Naarden is de markt met bijna 60% terug gelopen) en de zaken die we doen kosten veel en veel meer tijd. Als ik zie hoeveel uur er in 2007 in een gemiddelde verkoop ging zitten en hoeveel nu. Dat is nu wel het dubbele. Nee, de bezichtigingen zijn wel minder maar de tijd er omheen slokt de uren op. Overal achteraan bellen, alle leads in de gaten houden, veel communiceren met je opdrachtgever. Maar dan begrijp ik dus niet hoe jullie het kunnen rondbreien met die lage courtage. Dat kan toch niet kloppen! Volgens mij zitten jullie dan ook in een negatieve spiraal, waarvan uiteindelijk je opdrachtgever, de verkoper dus, de dupe wordt. Hoe kun je nog extra tijd stoppen in de verkoop van het huis van je klant als je zoveel huizen in de verkoop hebt en je met minder mensen bent dan een jaar geleden?Het valt me dan ook op dat jullie regelmatig de vraagprijs van een huis verlagen. Dat is wel erg snel door de verkoper weggegooid geld. Moet we dan zeggen eigen schuld dikke bult tegen de verkoper? Had je maar een andere makelaar moeten nemen, die beseft dat we in 2009 meer moeten doen om zijn huis te verkopen dan in 2007 en dus ook meer betaald moet krijgen? Penny wise, pound foolish?

Hoe komt het nu dat jullie zo’n lage courtage vragen? Enerzijds denk ik dat jullie, met een hele korte termijn visie, proberen opdrachten binnen te halen op grond van een lage courtage. Maar het belangrijkste is dat ik denk dat jullie gewoon helemaal niet in de gaten hebben wat jullie kosten per uur. En dat laatste kan ik jullie niet eens kwalijk nemen, maar uiteindelijk is die verkoper er dan de dupe van! Bij een lagere courtage kunnen jullie immers minder uren per huis besteden dan wij, die een hogere courtage vragen. Jullie hebben gewoon tijdgebrek! Vandaar dat zakken met de vraagprijs ? Begrijp heel goed dat het niet makkelijk is om naar iets anders te kijken dan naar de vraagprijs als een huis niet verkoopt, maar als je wat meer tijd investeert dan kun je best nog andere dingen verzinnen. En ik begrijp ook dat dit tijdgebrek de reden is dat jullie brochures niet compleet zijn en dat er allemaal informatie in het dossier ontbreekt. Ook dat jullie tijdens een bezichtiging met potentiële kopers gaan lopen bellen en op je horloge kijken begrijp ik in jullie situatie. En dat je geen tijd hebt om overal achteraan te gaan begrijp ik ook. Maar dat gaat toch helemaal fout?!?! En de verkoper wordt daar dus als eerste de dupe van! Want als je courtage zo laag is dat je uiteindelijk zo weinig verdient per uur dat dit niet kostendekkend is dan gaat het niet goed met je kantoor. En dan moet je nog meer mensen ontslaan en dan heb je nog minder tijd om de huizen in je portefeuille te verkopen. En dan is je dienstverlening niet meer zodanig dat je kunt zeggen dat je er alles aan hebt gedaan om de in deze markt maximaal haalbare opbrengst te realiseren. Je zit in een negatieve spiraal! En je verkoper dus ook!

Tijd dus om te kijken naar een oplossing. Een oplossing om te zorgen dat je uit die negatieve spiraal komt. Een oplossing om te zorgen dat jullie volgend jaar nog bestaan en dat je ook de mogelijkheid hebt om alles uit de kast te halen voor je opdrachtgevers ipv alleen maar de prijs te laten zakken. Een mogelijkheid om te zorgen dat ook jij tevreden klanten hebt, ook al is hun huis nog niet verkocht. Mijn oplossing is om een goede kostprijs berekening te maken. En nee, niet gokken, maar echt gewoon cijfers in Excel gaan zetten en onderzoeken hoeveel uur je echt productief bent per dag. En weet je niet hoe het moet? Er zijn cursussen en workshops voor.

Jullie mogen best weten dat ik een jaar geleden namelijk zelf een workshop gevolgd heb over het berekenen van mijn kostprijs. En dat is wellicht wel de reden dat ik  anders denk dan jullie. Ben me namelijk echt rot geschrokken op die workshop! Had me nooit gerealiseerd dat het zo erg is, dat ik zo veel geld per uur moet omzetten om te zorgen dat de toko blijft draaien. Zeker de manier waarop wij werken, met een full-service kantoor, kost het verkopen van een huis immers erg veel tijd en elk uur moet ik geld verdienen. Als ik veel woningen in de verkoop heb (zoals wij allemaal in deze markt) en ik verkoop er, ondanks al onze inspanningen, veel minder, dan moet mijn courtage dus omhoog. En dan is het echt niet zo dat we tijd over hebben. Kan me niet herinneren dat ik ooit zo hard heb gewerkt als afgelopen jaar. En dat zal bij jullie niet anders zijn. Want als iedereen duimen zat te draaien op mijn kantoor, dan was het een ander verhaal. Dan kun je met minder mensen toe en dalen dus de kosten. Nee, wij hebben het hartstikke druk, alleen brengt het verhoudingsgewijs veel minder op. Druk met leads en prospects, druk met het communiceren met onze opdrachtgevers en het bedenken van kansen, druk, druk, druk!

Oja, en ben je bang dat klanten weglopen naar een andere makelaar omdat ze jou te duur vinden? Angst is de slechtste raadgever en het zit hem niet in de hoogte van de courtage maar wat je doet! En wil een klant via ons zijn huis verkopen voor een te lage courtage? Wij doen het gewoon niet! Een huis verkopen kost gewoon heel veel inzet en dus tijd van een makelaar!!! En die tijd moet betaald worden! Goedkoop moet geen duurkoop worden! En uiteindelijk wil ik alleen maar tevreden klanten.

Is misschien een beetje een belerende blog geworden, maar ik maak me dus echt zorgen over jullie, collega makelaars, en hoop dat jullie er iets mee kunnen! Het komt uit een goed hart moet je maar denken.Veel succes! En ik hoop dat we elkaar volgend jaar ook nog vaak tegenkomen!

Groetjes, Ellen

PS En wie denkt; dat is toch prima dat al die makelaars het niet redden? Ik vind het een drama als iemand het niet redt en als alle opdrachtgevers doorschuiven naar bijvoorbeeld mijn kantoor dan weet ik niet hoe ik het moet regelen – tijd gebrek! Collega’s of concullega’s zijn gezond en goed en, gezellig om te hebben!

(*) Makelaar X, Y en Z zijn alle makelaars die zich herkennen in deze blog als zijnde genaamd, X, Y of Z!Voor

Is een Makelaar 2.0 ook een succesvolle makelaar?

In mijn eBook “De 10 Geheimen Van Succesvolle Makelaars” trek ik aan ‘t eind de conclusie dat een succesvolle makelaar eigenlijk een Makelaar 2.0 is.

Maar gaat deze stelling andersom dan ook op?
Is een Makelaar 2.0 ook een succesvolle makelaar?

Laat ik om te beginnen alvast het antwoord geven: NEE, niet per definitie.
Daarvoor moeten toch echt ALLE 10 de geheimen worden toegepast.

Ik merk de laatste tijd dat veel mensen de term Makelaar 2.0 opvatten als een makelaar die goed en handig gebruik maakt van de Nieuwe Media. Een makelaar die het internet slim weet in te zetten en als dusdanig goed vindbaar is en interactief (via ‘t web) communiceert met zijn klanten.

Niets is echter minder waar.

Aan de andere kant is deze vergissing wel te begrijpen. Zelf noem ik de Nieuwe Media immers in de trainingen bij de SOM ook in één adem met de term Makelaar 2.0. En laten we eerlijk zijn, er gaat best veel aandacht uit naar de inzet van deze Nieuwe Media. Maar laten we niet vergeten dat de Makelaar 2.0 de makelaar is die zichzelf kent, de klant kent, weet waar die te vinden is, de dialoog aangaat, inspeelt op de behoeften van de klant, etc. De inzet van de juiste media maakt daar wel onderdeel van uit, maar is niet het enige aspect.

En toch maakte ik zelf ook bijna deze inschattingsfout.

Laat ik het illustreren met een eigen ervaring.
Ik schrijf deze mail / blog nl vanuit Spanje, waar we zijn om een 3-daags seminar bij te wonen. Voorafgaand hieraan hebben we er een week vakantie aan vastgeplakt om enerzijds uit te rusten en anderzijds de omgeving te kunnen verkennen. Het appartement waar we verblijven heb ik vanuit Nederland geboekt via het internet.

Ik zocht daarvoor in Google naar  woorden “appartement huren Marbella” en kwam al snel uit bij een Nederlandse Makelaar uit Fuengirola. Knap staaltje zoekmachineoptimalisatie en daar houd ik wel van. Na een beetje zoeken op zijn site vond ik een leuk, niet te duur appartementje in Fuengirola, op loopafstand van het strand en de boulevard. Zag er fris uit, zwembad erbij, prima. Echt veeleisend waren we niet, het ging immers slechts om een weekje uitrusten en de omgeving verkennen.
Via het contactformulier op de site gevraagd of het appartement nog beschikbaar was en voila, na een dag of 4 (toen had er eigenlijk al een belletje moeten gaan rinkelen!) kreeg ik bericht, dat het appartement inderdaad vrij was in die periode en of ik kon bevestigen. Aangezien de makelaar ook via Skype bereikbaar was (wow, wat een moderne makelaar!) heb ik de bevestiging via Skype gegeven en het huurcontract getekend. Direct betaald en vol vertrouwen dat het perfect geregeld was. Mijn digitale marketing hart was immers flink sneller gaan kloppen na zoveel praktische inzet van het internet (Zoekmachineoptimalisatie, werkend contactformulier en Skype).

Helaas bleek later dat de inzet van Nieuwe Media alleen nog niet voldoende is om je klanten tevreden te stellen.

1 Dag voor vertrek had ik nog altijd geen adres en/of routebeschrijving. Skype nog maar eens ingeschakeld. En jawel, via de internettelefoon een heel leuk gesprek gevoerd met de bewuste makelaar, het adres gekregen en een uitleg over hoe we moesten rijden vanaf het vliegveld. Wel een beetje lang en onsamenhangend verhaal, maar ja, ik kende de omgeving immers ook niet.

Bij aankomst in het appartement (kostte de nodige moeite en tijd om het te vinden), bleken een aantal zaken duidelijk niet op orde.
De makelaar vroeg ons of we specifiek voor dit appartement hadden gekozen, want hij had eventueel ook wel mooiere en beter gelegen appartementen voor ons gehad.Waarop ik me dan hardop afvraag, waarom hij niet even tijdens een van de vele contactmomenten (zeker 5!) even gevraagd had waar we precies naar op zoek waren.

Het balkon konden we niet gebruiken, omdat het meubilair volledig vernield was. Daarnaast merkten we dat het balkon door de lokale katten als toilet werd gebruikt, waardoor je zelfs met een mooie tuinset nog niet op het terras wilde zitten ivm de misselijkmakende stank. En ja, de makelaar heeft geprobeerd ‘t op te lossen door 2 stoelen langs te brengen, dat moet ik toegeven. Door de stank op ‘t balkon konden we daar echter nog steeds niets mee…

Overigens vroegen wij hem uiteraard om inside informatie over de omgeving. Waar we ‘t beste naar toe konden om te bekijken, welke restaurants aan te bevelen zijn, wanneer en hoe laat de Feria (jaarmarkt) begon, etc.

Helaas bleek zijn kennis over de omgeving minimaal. Overigens bleek zijn kennis over het appartement minstens zo minimaal.

Het weer was echt fenomenaal. 32 graden, zon en een strakblauwe hemel. De hele week! Het zwembad lonkte dan ook behoorlijk. Echter, op ‘t moment dat we daar met onze badkleding en een handdoekje voor het hek stonden, konden we er niet bij! Afgesloten met een groot slot. Het verzoek aan de makelaar voor de sleutel leverde het volgende antwoord op: “de meeste zwembaden zijn gesloten per 30 september. De badmeesters werken alleen van juni tot oktober. Zwembad mag niet open zonder badmeester.”

En daar zakt mijn broek dus van af…..

Overigens hadden wij bij aankomst uiteraard een heel geanimeerd gesprek met de bewuste makelaar. We deelden immers dezelfde interesse, de makelaardij.
Hij vertelde ons naar aanleiding van een paar vragen van mijn kant, het volgende verhaal.
In Nederland is hij in 2005 begonnen als makelaar bij ReMax, na eerst als financieel adviseur te hebben gewerkt. Echter, de zware interne concurrentie met jonge ‘pukkelkoppies’ die er met zijn klanten vandoor gingen, noopte hem te vertrekken naar een VBO kantoor. Op mijn vraag hoe hij dacht over de verschillen tussen NVM en de ‘vrije jongens’ zoals ReMax gaf hij duidelijk te kennen dat de NVM makelaars die hij kende een arrogant bolwerk vertegenwoordigden, waar hij duidelijk geen goed woord voor over had.

En of hij nooit overwogen had een opleiding te volgen? Nee, niet nodig. Hij had immers een training bij ReMax gehad. “En weet je, als je ‘t “trucje” ooit één keer gedaan hebt, dan weet je hoe ‘t werkt.’

Sinds 2007 is hij actief als makelaar in Spanje. Eerst bij een ‘bevriende’ Nederlandse makelaar in het kantoor, maar door onderlinge onenigheid nu sinds begin 2009 zelfstandig, vanuit huis: een gehuurd appartement in een buitenwijk van Fuengirola.

En verder…. hij wist wie we waren. Hij had mijn site bekeken en wist dat mijn partner NVM makelaar is. Hij wilde dan ook graag meer weten over hoe hij de Nieuwe Media nog beter maar vooral met meer succes kon inzetten. Want zijn huidige leveranciers hadden wel veel beloofd, maar niets waargemaakt…

Bij zijn vertrek maakte hij zichzelf onsterfelijk met de volgende opmerking: “Als er iets is, weet je me te vinden. Als je me maar niet te vaak belt……”

Al met al een heel verhaal. Maar wat is nu de moraal?
“Je kunt nog zo goed de mogelijkheden van Nieuwe Media en het internet kunnen toepassen, als je het benodigde vakmanschap en de bijbehorende dienstverlening uit het oog verliest, wordt het nooit wat.”

Wat had deze makelaar beter kunnen doen?

* Hij had ons kunnen vragen wat we belangrijk vonden en wat we kwamen doen in Fuengirola
* Vervolgens had hij ons met gemak een ander (waarschijnlijk duurder) appartement kunnen verhuren.
* Hij had absoluut een schriftelijke routebeschrijving (mét kaart) moeten sturen per email.
* Het adres van het appartement had – zonder vraag van mijn kant – direct na bevestiging gegeven moeten worden. Eigenlijk al bij reservering, maar in Spanje is het geloof ik niet gebruikelijk om de adressen van te koop en te huur staande woningen te vermelden, omdat makelaars daar geen recht van exclusiviteit hebben)
* De makelaar had op de hoogte moeten zijn van het feit dat het zwembad niet toegankelijk was en hiervan melding moeten maken in de beschrijving. Dit was voor ons echt een vereiste bij de keuze van het appartement
* Hij had zorg moeten dragen voor een gebruiksklaar appartement, waarbij een schoon balkon mét meubilair wel het minste is.
* Op onze vragen over de omgeving had hij eigenlijk het antwoord moeten weten, maar minimaal later de antwoorden moeten geven.
* Hij zou respect voor mensen in het algemeen (“pukkelkoppies”) en zijn klanten in het bijzonder (“NVM is een arrogant bolwerk”) moeten hebben en tonen.
* De opmerking “je kunt me ALTIJD bellen” had veel geholpen. Ik had tóch niet de hele dag aan de lijn willen hangen met hem.
* Kortom, de makelaar had gewoon een stapje harder moeten lopen….

Makelaars hebben het moeilijk vandaag de dag. Ook (of juist?) makelaars in Spanje. Ik kan er met mijn pet niet bij, dat zelfs in deze lastige tijd makelaars niet net even een pasje extra zetten. Net even wat harder lopen om het hun klanten naar de zin te maken. Niet alleen aan de verwachtingen voldoen, maar deze overtreffen. Deze makelaar had er absoluut een ambassadeur bij kunnen hebben.
Een ambassadeur die de kracht van internet kent en zeker had willen helpen zijn naam in Nederland een beetje groter te maken. Heel jammer, een gemiste kans dus.
Ik begrijp het niet. Jij wel?

PS, heeft de makelaar ook nog iets goeds gedaan?
Jawel hoor, er stond een flesje wijn op tafel en er lag een Nederlandstalig tijdschrift over Spanje op tafel. Hartstikke leuk. Maar als de rest van je dienstverlening ronduit slecht is, kan een flesje wijn of een tijdschriftje dat echt niet goed maken….

Reacties zijn welkom!

“I want a divorce!”

Stel dat iemand met wie je een goede relatie dacht te hebben, tegen je zegt: “I want a divorce!”.

De meeste mensen zullen zich een ongeluk schrikken. Zich afvragen waar het mis is gegaan. Proberen te onderzoek wat de oorzaak is en of er nog een oplossing is. Stel dat die oplossing je dan nog aangedragen wordt, dan sla je dat zeker niet af. Toch?

En toch komt het vaker voor dan je denkt.

Kijk maar eens naar het volgende filmpje:

Veel bedrijven denk nog altijd dat het genoeg is om te adverteren en een flashy website te hebben, waarop ze vertellen hoe goed ze zijn. Ze zijn er heilig van overtuigd dat de klanten dan vanzelf binnen zullen (blijven) stromen.

Vandaag de dag gaat dat dus niet meer op. Interactie met de klant (dialoog ipv monoloog), oprechte aandacht en interesse tonen en de klant betrekken bij je product of dienst wordt meer en meer noodzakelijk.

En niet alleen dat, je kunt nog wel eens versteld staan van de positieve reacties die een kleine aanpassing in je marketingbeleid kan opleveren. Ook met weinig budget, maar met een uitgekiende online marketing in combinatie met oprechte aandacht bij persoonlijk contact, is het in veel branches gemakkelijk ‘scoren’.

En een tevreden klant wordt een ambassadeur voor jouw bedrijf. Deze ‘ambassadeur’ zal vervolgens jouw bedrijf spontaan aanbevelen bij anderen, wat weer nieuwe klanten oplevert, dat is intussen ook wel bewezen.

En daarmee komen we via een scheidingsaanvraag toch weer bij mijn stokpaardje aan: het creëren van ambassadeurs.

De vraag is, wat heb je liever? Scheiden of trouwe relaties?

En daar is ze dan…

Door Jannetta Dorsman

Eindelijk.
Een eigen blog.

Maanden heb ik er tegen aan zitten hikken. Maar nu kan ik er echt niet langer omheen.
Hoe kan het ook anders, als je met Ondernemers RESULTAAT en Makelaars RESULTAAT advies wil geven over alle mogelijkheden van web 2.0?
Als je ze wilt gaan vertellen hoe belangrijk het is om zichtbaar te zijn op het internet?

Dat emailmarketing ongeveer het minste is, wat je moet doen.
Hoe belangrijk het is om van je te laten horen in deze tijd van sociale netwerken, zoals Flickr, YouTube, SlideShare,, etc.
Dat Bloggen bijna een must wordt voor de makelaar van vandaag? De nieuwe makelaar?

De makelaar 2.0!
Bestaat die dan? Volgens Boris Geheniau op Marketingfacts niet.
Hij roemt een Amerikaanse makelaar, die een bijzonder origineel filmpje op YouTube heeft geplaatst, wat hem niet alleen een award, maar vooral ook een snelle verkoop en tevreden klanten oplevert.

En dat laatste is nu juist wat ik al zo lang verkondig: tevreden klanten, dat is waar het uiteindelijk om draait.
Zo tevreden, dat ze spontaan over jou gaan vertellen. Oftewel ambassadeurs, één van de favoriete onderwerpen van Jos Burgers.

En dan is web 2.0 alleen een handige tool om je klanten hun tevredenheid te laten uiten via reacties op je blog, foto’s of filmpjes. Of over je te praten op een internetforum of in één van de vele sociale netwerken.

Laat die tevreden klanten maar komen. Ik ben er klaar voor.

Want ik heb eindelijk een blog…